ใครที่เคยเล่นเกมภาษา (rpg) ฝั่งตะวันตกชื่อดังในอดีต ไม่ว่าจะเป็น fallout, balder’s gate etc. ล้วนต้องเคยผ่านประสบการณ์ การใช้คู่มือ หรือบทสรุปเกมมาแล้วอย่างแน่นอน ไม่ว่าจะหาอ่านเอาจากเนท ทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ หรือซื้อเกมไกด์ของเกมนั้นๆ มาใช้ประกอบการเล่น จนบางทีเวลาต้องไปเรียน ไปทำงาน หลายคนก็ยังพกเอาเกมไกด์ไปนั่งอ่าน เพื่อจะได้รับรู้ถึงเส้นทางแยกย่อยแห่งชีวิตจำลองสวมบท ว่าจะเป็นอย่างไร ถ้าเมื่อคืนเราเลือกอีกเส้นทางหนึ่ง..
เราสามารถพูดได้ว่า เกมไกด์ได้กลายเป็นความประทับใจอีกรูปแบบหนึ่ง เป็นนวัตกรรมในกลุ่มย่อยที่มีวัฒนธรรมในตัวมันเอง เฉกเช่นวัตถุทางวัฒนธรรมอื่นๆ ในสังคมมนุษย์…
และชื่อที่เราเห็นจนคุ้นชินบนหน้าปก จนกลายเป็นมาตรฐานที่ดี เป็นเหมือนเพื่อนที่ชอบในสิ่งเดียวกัน “gamemaniac” มังกรเกมผู้เป็นตำนาน ต่อไปนี้คือประวัติคร่าวๆของพี่ gamemaniac ที่มีให้เราได้อ่านกันพอให้หายคิดถึง…
“ผมลองเขียนเกมไกด์ครั้งแรกกับเกมชื่อ Fallout ประมาณ 10 ปีที่แล้วเห็นจะได้ มูลเหตุจูงใจเกิดจากความเก็บกด หาคนคุยเรื่องเกมด้วยไม่ได้ ก็เลยระบายออกด้วยงานเขียนแทน ผมมาพบภายหลังว่ามันยังเหมือนบันทึกเตือนความจำ พอย้อนกลับมาอ่านที่เขียน มันช่วยให้ผมฟื้นความประทับใจ (และไม่ประทับใจ) กับเกมนั้นๆ ได้เป็นอย่างดี ”
ผมเขียน Fallout ไม่สำเร็จเพราะขาดประสบการณ์และความอดทน เกมถัดมาคือ Baldur’s Gate ก็เหลวเช่นกัน เขียนจบชิ้นแรกกับการลองครั้งที่สามคือเกม Planescape: Torment แต่ไม่ได้นำเผยแพร่อย่างเป็นทางการ (โพสลงแจกในกระทู้พันทิป มีคนสนใจเมลมาขอ 2 ราย!)
งานที่นับได้ว่า “เป็นชิ้นเป็นอัน” งานแรกคือเกมไกด์ Baldur’s Gate II นำลงเว็บไซต์ส่วนตัว (ก่อนหน้านั้นผมทำเว็บไซต์ส่วนตัวชื่อ Thai Gamer News ช่วงซักปี คศ 1998-2001 … เรื่องมันยาว เอาย่อๆ ก็คือ ตอนแรกผมกะจะทำเว็บไซต์ Diablo เวอร์ชันภาษาไทย แต่สุดท้ายกลายเป็นเว็บข่าวเกมไปเฉิบ) ทาง Future Gamer เห็นเข้าก็เลยติดต่อมาให้ผมช่วยเขียนบทความลงหนังสือและทำบทสรุปเกม นับแต่นั้นผมก็เลยเขียนมาเรื่อยเปื่อย มีงานเกมไกด์ส่วนตัว 21 ชิ้น (ตีพิมพ์เป็นเล่ม 17 ลงเว็บไซต์ 4) บทสรุปทำร่วมกับคนอื่นอีก 4 ชิ้น (ตีพิมพ์รวมเล่มทั้งหมด)
สำหรับนามปากกา Gamemaniac ผมใช้มานานมากแล้ว ตั้งแต่เล่นเว็บใหม่ๆ ประมาณ 14-15 ปีที่แล้ว ชื่อได้มาจากไหน? ผมจำไม่ได้แล้วครับ คลับคล้ายว่าจู่ๆ มันก็มาเอง คือสมัยนั้นเว็บไซต์เมืองไทยมีน้อยมากๆ ผมแวะเวียนแต่เว็บฝรั่ง ชอบเข้าไปแช็ตในห้องเกม เลยตั้งชื่อตัวเองว่า Gamemaniac ความหมายตรงตามชื่อนั่นแหละครับ พอทำเว็ปและเขียนหนังสือก็ใช้นามปากกานี้มาตลอด
เกี่ยวกับวงการเขียนบทสรุปเกมในเมืองไทย… ผมว่านะ ตราบใดที่ยึดเป็นอาชีพหลักไม่ได้ ไม่มีรายได้มั่นคง (หรือเอาแค่พอเลี้ยงชีพได้แบบไม่เดือดร้อน ไม่ต้องถึงขั้นรวย) ยากมากที่จะหาคนเข้ามาทำอย่าจริงจัง
ทุกวันนี้คนที่เขียนบทสรุปส่วนใหญ่มักเป็นนักศึกษา ทำเพราะใจรักและหารายได้พิเศษไปในตัว ตัวเงินถือว่าค่อนข้างสูงสำหรับผู้ที่ไม่มีรายได้ประจำ พอใกล้จะรุ่ง งานเขียนเริ่มพัฒนาขั้นใช้การได้ บุคคลากรเหล่านี้ก็จบการศึกษา มีเงินเดือนประจำเลี้ยงตัวได้ (และค่อยๆ ขยับฐานะจนไม่คุ้มที่จะมาเขียนบทสรุปหรือบทความเกม) มีสังคมส่วนตัว มีแฟน ฯลฯ สุดท้ายก็ห่างหายไปจากวงการ
Future Gamer พยายามช่วยในส่วนนี้อยู่ แต่มันก็ได้ไม่เต็มที่ ไม่ใช่เงินเดือนเริ่มต้นไม่ดี แต่ระยะยาวแล้ว นักเขียนส่วนใหญ่มักจะเลือกเดินไปในสายอาชีพที่ตัวเองเรียนจบมามากกว่า ส่วนหนึ่งเป็นเพราะนักเขียนในทีมเรียนระดับปริญญาตรีและโท สาขาดีๆ ทั้งนั้น ทั้งวิศวะ แพทย์ บัญชี ฯลฯ (ซึ่งไม่น่าแปลกใจ เพราะสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งของงานสายนี้คือ ความรู้ด้านภาษา)
ตอนนั่งออฟฟิศใน FG มีคนมาสมัครงานเยอะมากหลายสิบราย ทุกคนพูดถึง “คุณสมบัติ” ของตัวเองเหมือนกันหมด… “ผมมีใจรักเล่นเกม” …นั่นมันแค่พื้นฐานของผู้ที่อยากจะมาทำงานในสายนี้เท่านั้น ยังมีปัจจัยอื่นๆ อีกมากมาย
ต่อให้คุณเป็นเซียนเกม แต่ถ้าคุณไม่สามารถเขียนสื่อกับคนอ่านรู้เรื่องก็จบเห่แค่นั้น หรือคุณใช้ภาษาสื่อสารได้ดี แต่คุณเอาแค่ประสบการณ์ส่วนตัวมาเขียนก็เหมือนย่ำเท้าอยู่กับที่ หากคุณไม่มีความรู้ด้านภาษา (โดยเฉพาะ อังกฤษ สำหรับเกมพีซี) คุณจะไม่มีทางหาข้อมูลพัฒนารูปแบบการเขียนได้เลย ฯลฯ
เทคนิคการทำบทสรุปที่น่าสนใจ? มีคนถามผมมากถึงเรื่องนี้ คำตอบของผมไม่เคยเปลี่ยนแปลง
เทคนิคพื้นฐาน “ทำตัวให้เหมือนกับตอนที่คุณ ‘เล่นเกมครั้งแรก’ ซึ่งคุณไม่รู้อะไรเลย” ไม่รู้ ไม่ได้หมายความว่าโง่ ถ้าคิดแบบนั้นแสดงว่า “คุณกำลังดูถูกคนอ่าน” ซึ่งเป็น “หัวใจหลัก” ของงานเขียน
เขียนมันไปในแบบที่ “ไม่รู้” และพยายามเคลียร์ความ “ไม่รู้” นั้นให้ผู้อ่านรับทราบเต็มความสามารถ จะประสบผลแค่ไหนคนอ่านส่วนใหญ่จะเป็นผู้ให้คำตอบกับคุณ แน่นอนคุณไม่สามารถตอบสนองคนอ่านได้หมด 100% เอาเป็นว่าซัก 70% พอใจก็ถือว่าสอบผ่าน
ถ้าคุณผ่านเทคนิคพื้นฐาน คุณจะเรียนรู้ “เทคนิคขั้นสูง” จากคำวิจารณ์ของผู้อ่านได้เองโดยอัตโนมัติ ขอเพียง “เปิดใจให้กว้างพอ” (คนเขียนส่วนมาก – รวมทั้งผมเองบางครั้ง – มักคิดว่าตัวเองนำเสนอได้ดีแล้ว ที่จริงมันไม่ใช่ นอกจากคุณจะเขียนไว้อ่านคนเดียว)
ได้เล่นเกมจากฝั่งเครื่องคอนโซลบ้างรึเปล่า? ไม่ได้เล่นมาเกือบสิบปีแล้วครับ แต่ตอนนี้กำลังคิดอยู่ว่าจะถอย PS3 กับ Xbox 360 มาลองดู (ด้วยความแค้นใจที่เกมฝั่งคอนโซลนับวันจะมีแต่เกมดีๆ เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ)
Gamemaniac
